Share
Open Call
JOHN CAGE OF WHAT IS AND WHAT MIGHT HAVE BEEN
Ingezonden concepten:
< Blader terug |
|
Rod Summers / Pierre Berthet / Alan Smith / Chris den Engelsman /
Het duidelijkst - meest fysiek - aanwezig is dit in de video 'Té-Still-Tè' (2002). Hierin heb ik naast andere muziek en geluid de compositie 4'33'' van John Cage gebruikt, zoals uitgevoerd door een groot aantal verschillende artiesten.
Twee korte fragmenten van de video 'Té-Still-Tè' (2002).
part 1 7:29
concept:
Mildred Janssens (NL)
Mijn werk bestaat o.a. uit experimentele "tekeningen" waarin ik de verhouding tussen orde en toeval en tussen oorzaak en gevolg onderzoek. "Tekeningen" tussen aanhalingstekens omdat er bij de totstandkoming gerasterd papier en potlood gebuikt is, echter uiteindelijk zijn het opnames van handelingen. Deze opnames tonen gelijkenis met partitures maar werken precies andersom. Met partitures wordt muziek gemaakt, dit betekent dat met een handeling een nieuwe interpretatie gegeven wordt aan een geschrift. Mijn "tekeningen" (mijn schrift) zijn juist het resultaat van variaties in handelingen. De gedachtengangen die aan mijn werk ten grondslag ligt komt niet enkel voort uit mijn kunstenaarschap maar ook vanuit denkmodelen die ik ken/gebruik in mijn "andere" onderzoeksachtergrond (zie c.v., hierbij wil ik benadrukken dat mijn werk niet gaat over techniek, maar over experimenteel onderzoek). Het het kiezen van condities/randvoorwaarden/variabelen en het toelaten van toeval speelt een grote rol bij de totstandkoming van het werk. Door deze aanpak wordt het mogelijk om aanleidingen, die ik vind in mijn alledaagse omgeving, om te zetten in nieuwe beelden.
Het zijn op zichzelf staande beelden afgeleid van motieven, die ik tegenkom in mijn directe omgeving: rijen jonge planten die groeien op een geploegd akkerland; het dubbelbeeld van een appelboom waarbij vruchten nog ongeplukt in de kruin hangen of overrijp op de grond vallen. De handelingen die ik bij de uitvoering van mijn werk gebruik zijn doorgevoerde synoniemen van de factoren die de oorspronkelijke verschijningsvormen bepalen. Het versnijden van gekopieerde tekeningen in gelijke repen en het samenvoegen van deze repen in een collage komt overeen met het ploegen van een akker. Het vallen van appels staat gelijk aan het onder strikte condities op een papier laten vallen van potloden, waarbij de potloden ongecontroleerd langs het papier af glijden.
Harold Schellinx (NL)
Een punt is hij verzamelde uit Amerika live feeds (uit NY)
Zijn live feedback (de licht sensoren) zou je kunnen vertalen naar biofeedback
Uit Indeterminacy (Eddie Kohler): ..This site archives 190 of those stories. Each story is spaced out, as if it were being read aloud, to fill a fixed area. If you like, you can also read them aloud at a rate of one a minute. You can read a random story (reload or select the asterisk for another), pick one by number using the form on the main page, or choose one through one of the three indices. The index of names lists people and beings and the stories they are mentioned in, and the index of first lines lists the first line of each story alphabetically. The stories often end in punch lines; the index of last lines (my favorite) lists these alphabetically.
More info:
Jeroen Bisscheroux / Lucas Cramer / Han Rameckers / Mildred Janssens / Bernadette van Beurten / Harold Schellinx / Geert-Jan Hobijn / Voebe de Gruyter /
Jos Smolders / Mark Stewart / Alfredo Ciannameo / Tom Maassen / Graciela Cassel / William Brovelli / Thom Kubli / Kaspar Köning / Margaret Leng Tan / Club Guy & Roni / Felix's Machines / Paul Devens / Esther Venrooy
Rod Summers/VEC (NL)
Ontvangen op 29 juli 2010
2 works by Rod Summers/VEC with relevance/reverence to the works/philosophy of John Cage.
Video:
1. "LARUS" (6'57'') 2009
Live performance Artspace Rondeel Maastricht, Int. Potential Inc.
Audio:
2. "ICELANDIC SILENCE PEACE" (4'33'')
Pierre Berthet (BE)
Ontvangen op 29 juli 2010
Project for a sound installation: 'Extended drops'
Ingezonden voorstel van Pierre Berthet:
Alan Smith
Ontvangen op 29 juli 2010
Artist: Alan Smith - Proposed live performance
Title: 'Chance Operators' - A symphony for as many phones that ring.
Concept: Choreographed audience transgression of 'no mobile phones' rule in cinema auditorium or in other spaces (inspired by John Cages symphony for 12 radios, 1951.)
Ingezonden voorstel van Allan Smith:
Chris den Engelsman (NL)
Ontvangen op 28 juli 2010
Vanaf de eerste kennismaking - nu ruim 10 jaar geleden - met het werk van John Cage is er sprake van een blijvende wisselwerking tussen zijn composities en ideeën en mijn eigen ontwikkeling als beeldend kunstenaar.
Té-Still-Tè02
Jeroen Bisscheroux (NL)
Ontvangen op 27 juli 2010
Mind Cage
Het engelsewoord 'mind' is voor mij bijna een synoniem voor John Cage, dit zowel als mens als voor zijn werk. Naast zijn muziek was en ben ik altijd erg getroffen door zijn grafische werk, zijn tekeningen / grafiek. Zowel de methodiek als het werk zelf spreken tot mijn verbeelding op een uitzonderlijk manier. Het zijn bijna gedachten die vastgelegd zijn en op diverse wijze geinterpreteerd kunnen worden. Het gaat zowel over poezieen, architectuur, over geluid /muziek en filosofie. Wellicht een universele vorm van het noteren vanuit 'mind'.
Ingezonden voorstel van Jeroen Bisscheroux - Mind Cage:
Lucas Cramer (NL)
Ontvangen op 27 juli 2010
8 TONE ORGAN
part 2 10:05
part 3 4:57
Constructed, composed and performed by Lucas Kramer
Ontvangen op 27 juli 2010
project 'paint me', 'spray me', 'sculpture me'...
de ingredienten voor het maken van een schilderij, grafity, sculptuur zijn aanwezig.
bv. doek-220x180-/verf/water,kwast/mobiele ezel, met de tekst 'paint me' erop gedrukt, berg klei met de tekst 'sculpture me' erin gegraveerd, wand met 'spray me' erop geplakt.
degenen die de kwast, spuitbus, modelleerspatel hanteren bepalen wat er gaat te gebeuren.
kant en klaar
verschillende voorgeprepareerde doeken van verschillende afmetingen met verschillende soorten doek met daarop de tekst 'paint me', in verschillende soorten lettertypen/kleuren.
hompen verschillende soorten klei, verschillende blokken steen met de tekst 'sculpture me' erin gegrav
Ontvangen op 25 juli 2010
Bernadette van Beurten (NL)
Ontvangen op 25 juli 2010
PèP!
Acht muzikanten, hun portretten verstild in beeld, close-up, zwart-wit, en plotseling....
Stel dat je een muzikant vraagt: "Wat is je favoriete noot?", hoe zou die dan reageren?
Bernadette van Beurten, ideeënkunstenaar en muzikant, stelde bovengenoemde vraag aan acht professionele blazers uit de jazz en improvisatiemuziek.
In samenwerking met Arturo Escalante Betancourt heeft zij de muzikanten op een unieke manier in beeld gebracht.
PèP! Een mixedmedia-project met film, video, audio, installatie, foto's & teksten.
Ontvangen op 24 juli 2010
Ingezonden voorstel van Harold Schellinx:
Geert-Jan Hobijn / Staalplaat Soundsystem (NL)
Ontvangen op 24 juli 2010
John cage heeft een keer een avond georganiseerd waar alleen een hoop platenspelers en platen opgesteld stonden. Het publiek kon zelf platen opzetten of stoppen. Dit idee spreekt me aan en daar ik een grote verzameling platen spelers heb wil ik een interpretatie van dit stuk doen.
Elke platenspeler heeft een papieren trechter met naald die de plaat speld. Het geluid is dus zachter en "unpluged". Verder heb ik een aantal loop platen gemaakt die ik wil gebruiken. Al mijn platen spelers hebben 4 snelheden.
Ik heb iets dergelijks eens eerder gedaan in Berlijn (maar dan anders), zie:
Ik denk: nu zou dat de hele wereld moeten zijn - India - China - Zuid Amerika
Daar is veel geluid aanwezig en ik weet dat Cage graag geluid uit het heelal had maar dat is mislukt.
Een nieuwe poging is daar wel de moeite.
(bijvoorbeeld hardslag van de spelers beïnvloeden de muziek)
Voebe de Gruyter (NL)
Ontvangen op 24 juli 2010
Een werk geinspireerd door John Cage uit 1995
"Het zijn de vieze poten van mijn kat die over een aantal tv programma's liep en die ik vervolgens heb uitgewerkt (bekeken) en dienst kan doen als een geraamte voor een boek (verhaal)."
Jos Smolders (NL)
Ontvangen op 24 juli 2010
"Ik wil graag een nieuwe versie van Indeterminacy opvoeren. Concept: 1 persoon vertelt verhalen van 1 minuut, terwijl een ander persoon in een andere ruimte interrumpeert."
Lees over Indeterminacy hier: www.lcdf.org/indeterminacy
The stories are taken from two of Cage&rsquos books, Silence and A Year from Monday.
Mark Stewart (VS)
Ontvangen op 22 juli 2010
Ingezonden voorstel van Mark Stewart:
Alfredo Ciannameo (IT)
Ontvangen op 21 juli 2010
ionesis is a performance using "Multi-electrodes Discharge Tubes'' which convert electrically six channels of sound in twelve high voltage sources effecting an electro-sonic phenomenon of luminescence based on plasma principle. Ionesis is a controlled environment (pure Argon gas in vacuum contained in three customized borosilicate glass volumes) where multichannel of sonic plasma are attracted creating circuits of blue-purple light filaments shaping a web of plasma. The chaotic behaviour, typical of this light-form, is sensitive to be interfered by sound synthesis while spatializing in the room by using a triphonic sound system (3.1). The result is an immersive experience of a cosmological piece able to sculpt plasma light based on electrical flux of sound.
Transportation by car from Den Haag
the artist brings only the wood structure, high voltage circuits, glasses and his laptop.
number of spectators: between 20 - 50 people
length 15-20 min
Tom Maassen (NL)
Ontvangen op 20 juli 2010
Ingezonden voorstel van Tom Maassen - An anarchic Society of Sounds and Words:
Graciela Cassel
Ontvangen op 19 juli 2010
John Cage
Mixed media (wood, acrylic glass, oil, japanese paper)
22 x 11 x 3 inches
William Brovelli (VS)
Ontvangen op 17 juli 2010
"I have been working with two attorneys here in NYC on developing a series of contracts that reconfigure the traditional rules of connection between the artist and the collector. The Coil Contract and bound art object described below have a connection to Cage's musical composition "As slow as possible" in regards to a long term scenario that surpasses immediate consumption within the realm of the spectacle.
Coil contract
This is a legally binding contract between the artist and the collector that places conditions on the way the art object is handled after the sale. The rules and restrictions keep the purchaser of the object and the artist indirectly engaged. Prolonging awareness of the initial act of commitment by setting up the potential for loss or penalty sets the stage for an extended play within the realm of ownership.
This contract binds the owner to the piece until his/her death, upon the death of the owner the art object is to be returned to full ownership of the artist or the artist&rsquos estate. At this point the art object will immediately be destroyed.
Additional conditions of ownership; No resale, lending or reproducing of the image, no using the piece as collateral, willing of the piece to heirs or public viewings including internet.The contract's aim is to place the object in economic limbo; metaphorically burying the work.
Bound art object
This is an object that has been bound with black gaffers tape. The owner has access to the content buried under the tape while at the same time is forbidden to violate by the very nature of the object being wrapped. Thus a tension is built into this packaging by way of enticing the owner to either covet the content that lies just beyond reach or allow the object to remain sealed, thereby remaining ignorant to the content. The implication of entitlement via ownership further complicates this decision and underscores the ethical/aesthetic dilemma.
First page Coil contract:
|
|
Thom Kubli (D)
Ontvangen op 7 juli 2010
Ingezonden voorstel van Thom Kubli:
Kaspar Köning (NL)
Ontvangen op 24 juni 2010
A) Het gebouw als partituur nemen. Letterlijk.
Met het programma RGBmusic LAB kan men foto's in muziek omzetten. Van daaruit wordt een compositie samengesteld.
B) Verstehen Sie Bahnhof ?
Der Hauptbahnhof wird zum öffentlichen Klanginstrument. Die Instant-Instrumente sind ortsbezogen konzipierte Instrumente, die an die existierenden Objekte im Raum angebracht werden. Sie werden von den Performenden in ihrem Gepäck transportiert und in bestimmten Momenten ausgepackt, um verschiedene Elementen des Bahnhofs zum Klingen zu bringen. Sitzbänke und Geländer, Fahrstühle und Abfalleimer werden Teil einer Musique Concrete.
Jeder Darstellende trägt einen Mikrofon und einen Kopfhörer.
Die von den zehn Performenden aufgenommenen Töne werden im ohrenstrand mobil
übertragen und gemischt, so dass dort die Gesamtkomposition zu hören ist.
Somit entsteht durch geringe Änderungen der akustischen Landschaft des Bahnhofs
eine erweiterte Wahrnehmung seines Klangs.
Margaret Leng Tan (Singapore/USA)
Ontvangen op 14 juni 2010
Ingezonden voorstel van Margaret Leng Tan:
|
Leng Tan over haar performance in Museu d'Art Contemporani de Barcelona tijdens de opening van de tentoonstelling rondom John Cage: "In MACBA, I prepared the piano for the Sonatas and Interludes in the exhibition space and my Mode recording was used to bring the piece to life. I also performed at the opening immediatly following Julia Robinson's presentation. I played a programme reflecting the diversity of Cage's oeuvre over three decades featuring piano, prepared piano, string piano and toy piano. This programme also highlighted some of the musicaland visual art relationships contained in Cage's scores." |
Club Guy & Roni (NL)
Ontvangen op 9 juni 2010
Four Walls
Muziek, dans en theater spelen een bijna gelijkwaardige rol in de voorstellingen van Club Guy & Roni. Met haar ongehoorde en krachtige geëngageerde beeldtaal zijn de stukken een intense ervaring voor het publiek.
De live-installatie 'FourWalls'is gebaseerd op het gelijknamige stuk van componist John Cage en choreograaf Merce Cunningham. Hun eerste grootschalige samenwerking. Het stuk werd slechts één keer uitgevoerd in een produktie met dansers en acteurs in 1944. Cage legde zelf uit dat Four Walls vooral gaat om de verstoorde geest.
Het stuk wordt in 'Four Walls'muzikaal bewerkt door pianiste en componist Tomoko Mukaiyama voor piano, electronica en stem. Mukaiyama speelt het stuk live, een film en vier danseressen zetten het verhaal kracht bij/
choreografie: Guy Weizman en Roni Haver
film: Grant Barbeito
muziek: John Cage
slagwerk: Elad Cohen
paino: Tomoko Mukaiyama
dans: Dunja Jocic, Yvonne Weschke, Roni Haver, Jonathan Ber e.a.
Felix's Machines (GB)
Ontvangen op 7 juni 2010
Felix Thorn's (1985) 'Machines' zijn muziekmakende sculpturen. Zij zijn geconstrueerd in zijn slaapkamer en vertalen ritmische audiostructuren naar een dromerige driedemensionale show. Als tussenvorm van muziekinstrumen en kinetisch sculptuur, zijn de Machines zowel performance-apparaat alsook kunstinstallatie. Thorn bouwt met zijn muziekinstallaties expliciet voort op John Cage's experimenten rond de prepared piano en de rol van mechanica bij het produceren van geluid.
Paul Devens (NL)
Ontvangen op 5 juni 2010
Experimental silence
Een ruimte binnen, met 20 tot 60 stoelen in het midden. Daaromheen een vierkanaals bredeband luidspreker-opstelling (speakers van intro bijvoorbeeld) onder de stoelen, waar het publiek op zit, tot 16 kleinere luidsprekers. Een tafel met 'klank-electronica' - laptop, controllers, synthesizers, effecten en een speler (ik).
Lichten onder de tafel.
Werktitel 'experimental silence'. Die vier hoekluidsprekers staan elk onafhankelijk aangesloten op de 'klank-electronica' waardoor een optimaal ruimtelijk klankbeeld gemaakt kan worden. De vier luidsprekers kunnen werken op een zacht, normaal en hard volume. De speakers onder de stoelen staan op één kanaal van de 'klank-electronica' aangesloten. Deze hebben een bereik van een zacht tot een normaal volume.
Er is een verdeling van tijd binnen een bereik van 29 minuten. Een partituur is aanwezig van 29 minuten, met een stopwatch te timen. Binnen de 29 minuten geeft de partituur, via grafische notatie, aan welke gebeurtenis op welke gebeurtenis volgt. De speler heeft de vrijheid om de grafische notatie te interpreteren. De speler heeft de vrijheid om de timing van de gebeurtenissen binnen de partituur te interpreteren. Er kunnen zich onverwachte processen binnen de 'klank-electronica' voltrekken; dit is onderdeel van het stuk en de speler reageert hierop.
Het publiek verhoud zich tot elke denkbare, gerepresenteerde vorm van klank, van tijd, van richting en ruimte.
De taal tussen de speler en het publiek wordt bepaald door elke hoorbare klank, ongeacht of dit een toon, een melodie, een harmonie of een ritme vormt. Die taal verhoudt zich niet per se met conventionele, clichématige, gebruikelijke of bekende vormen van muziek. Het publiek mag niet praten, eten of drinken. Het stuk verlangt luisteren als inspannende bezigheid.
Cage is 'aanwezig' in dit idee. - eigenlijk is hij altijd wel aanwezig in al mijn ideeen - in dit stuk citeer ik hem hier en daar letterlijk (in, onder meer, de titel - Cage beschrijft in een van zijn lezingen 'experimental music', zijn omgang met 'stilte', het live element, het onvoorspelbare element, het timen, de alternatieve score, inzet van electronica, de lengte - komt van 'twenty six, twenty eight, twenty nine' waar de speler mag bepalen welke tijdspanne op welke manier in het stuk wordt ingezet, de meerdere speakers, het licht onder de tafel uit variantions VII, enz enz enz).
Esther Venrooy (BE)
Ontvangen op 1 mei 2010
Voor deze tentoonstelling zou ik gebruik willen maken van transducers. Deze cilinders worden op de glazenplaten van de liftschacht in het trappenhuis geplaatst en maken die zo tot klankvlakken. Op deze manier kunnen we een zeer ruimtelijke compositie creëren in het trappenhuis van het gebouw en een audiovisuele verbinding maken tussen de bovenste verdieping en de begane grond. De “voice pieces” van en / of interviews met John Cage zouden het basismateriaal kunnen worden voor deze ruimtelijke audiovisuele installatie.
|
|